★Rozdział 2: część I

„Super Junior są moimi słodkimi uczniami” – Moon Yong Ho

Jeśli chcesz posłuchać opowieści o Super Junior z dni kiedy byli stażystami, to z pewnością najlepszym sposobem jest uzyskanie odpowiedzi od ich nauczyciela. To nie kto inny jak ich nauczyciel śpiewu Moon Yong Ho sonsaengnim.

Wcześniej w książce „Sekrety Dong Bang Shin Ki 2„, autor również przeprowadził z nim wywiad. On jest szanowanym nauczycielem autora, a także nauczycielem, który uczył członków DBSK i Super Junior. Miał ponad 1300 uczniów, którzy uczyli się od niego, w tym członków DBSK (Yunho i Junsu), jak również niektórych członków Super Junior. Uczył również trochę członkinię SNSD oraz innych znanych artystów.

Tym razem, zaprosiłam Moon Yong Ho sonsaegnim po to, aby opowiedział o dniach Super Junior jako stażystów, podzielił się informacjami o S.M. Entertainment (S.M.E.) oraz o trudnościach jakie sonsaengnim musiał przejść, by stać się piosenkarzem.

Wrażenie, jakie sprawili Super Junior, gdy byli stażystami.

Moon Yong Ho (w dalszej części imię skrócone do MYH): Członkowie, których uczyłem to: HeeChul, SungMin, YeSung, KiBum, HanGeng, EunHyuk, DongHae oraz LeeTeuk. Skończyłem moją pracę jako trener śpiewu w S.M.E. tuż przed debiutem DBSK, więc było kilku członków Super Junior, których nie miałem okazji uczyć. Przyjrzyjmy się uczniom, których uczyłem, jednemu po drugim.

Najpierw opowiem o HeeChulu; wywarł na mnie ogromne wrażenie. Przyjechał z małego miasta i dołączył jako stażysta (rzeczywiście urodził się w Seulu), więc wtedy miał trochę obcego akcentu. Jego wymowa był częścią jego wyjątkowości, to z pewnością nie było złe, ale czasami, gdy śpiewał utrudniało to jego wokalizację i intonację. Jego sposób myślenia był już bardzo zdumiewający i niepowtarzalny, nawet wtedy. Podczas zajęć był czas, kiedy zadawałem im pytania i HeeChul często odpowiadał, nie myśląc, że coś może być czasem oburzające i czasami kończyło się na tym, że go karciłem. Nigdy nie pomyślałem, że ten wyjątkowy charakter, który miał wtedy będzie miał również dzisiaj. Kiedy myślę teraz o tym mógłbym się starać stłumić jego wyjątkowe cechy, a następnie myśleć coś w stylu: „Gdybym tylko mógł od niego dostać więcej szacunku…”. Jego akcent oraz intonacja wkrótce się poprawiły, później pamiętam go, gdy był proszony o zostanie MC w wielu programach muzycznych i jego działalność wzrosła.

Następny jest SungMin. Moje wrażenie, jakie miałem odnośnie jego było takie, iż był on bardzo ładny i uroczy. Był zdolnym wokalistą. Pamiętam jak bardzo wyróżniał się, ponieważ miał piękną twarz.

Następnie YeSung. Z jego umiejętnościami wokalnymi łatwo było od razu zrozumieć odpowiedzi na takie pytania jak: „Dlaczego zdecydował się zostać piosenkarzem?” i „Dlaczego jest stażystą?”. Był bardzo pracowitym uczniem z wesołą osobowością, był dobrym dzieckiem.

KiBum również wywarł na mnie głębokie wrażenie. Pamiętam ich obu bardzo dobrze: KiBuma i HanGenga, zwłaszcza, dlatego, że obaj pochodzą z zagranicy. W odniesieniu do Kibuma, sposób w jaki był ubrany, różnił się nieco od sposobu ubierania się innych uczniów. Nosił czapkę na ukos, w stylu hip-hopowym. Zawsze nosił szerokie spodnie i za każdym razem mieszał się z innymi stażystami… udawał, że jest magnae, fajnie było to zobaczyć.

Codziennie przychodził do mnie z uśmiechem na twarzy i zadawał pytanie związane z muzyką, był ciekaw: „Co to jest? Co się stanie, jeśli zrobię tak?” Zadawał tak wiele pytań… był jak mój prawdziwy bratanek *śmiech*. Od momentu, kiedy pierwszy raz go spotkałem, był zawsze uśmiechnięty; Zastanawiałem się, dlaczego zawsze był taki szczęśliwy *śmiech*

Dowiedziałem się, dlaczego był taki podczas lekcji; jakie było jego życie, gdy mieszkał w Ameryce. Dla niego wszystko co robił, było zabawne. Kiedy przebywałem z KiBumem czułem się szczęśliwy. Był dobry w śpiewaniu, w trakcie zajęć jego „aura magnae” świeciła najbardziej, nie było innych dzieci, które miałyby tego rodzaju aurę. Próbowali często różnych rzeczy z ciekawości i czułem wtedy, że Kibum był jedynym spośród nich, który robił najlepsze aegyo.

Jedyną rzeczą było to, że nie wyglądał tak samo jak inni stażyści, czy to w S.M.E. czy w innej wytwórni. Teraz wszyscy noszą te same ubrania na scenie, może znasz KiBuma tylko z dziś, ale kiedyś miał hip-hopowy styl, nosił workowate spodnie i czapkę, zawsze przechyloną na bok, co sprawiało, że czułeś jakby był z zagranicy. Nie wyglądał jak członek Super Junior, myślałem, że tak naprawdę nie pasuje do tej grupy.

HanGeng przyjechał z Chin i dopiero później był w stanie komunikować się w Korei. W tamtym czasie naprawdę nie znał koreańskiego. Nie udało mi się z nim porozmawiać, więc go dobrze nie poznałem.

Ponieważ nie potrafiłem mówić po chińsku, a on po koreańsku, nasze „rozmowy” składały się z gestów, takich jak: „Jadłeś już?”, on odpowiadał: „Tak~ sonsaengnim~”. Chciałbym z nim żartować w podrabianym chińskim (A/N: Tak jak Tamori-san, który uwielbia naśladować) (T/N: Tamori-san jest znanym komikiem telewizyjnym, można go porównywać do Yoo JaeSuk oraz Kang Ho Dong) i sprawić, by się śmiał. Ale ze względu na ten jeden przypadek i mój „mandaryński gag”, udało mi się go trochę lepiej poznać.

Następny jest EunHyuk.

Autor (w dalszej części skrócony do A): EunHyuk jest najlepszym przyjacielem Junsu, jednego ze studentów.
MYH: To prawda. On zawsze przychodził na lekcje razem z Junsu. Nigdy nie byli osobno. Zawsze byli razem, jak rodzeństwo. Oboje byli psotnymi dziećmi i kochali piłkę nożną. Dlatego, że mieszkali nieco dalej, byli w klasie nieco później niż pozostali uczniowie. Kiedy przybywali, pytałem ich „Co robiliście wcześniej, przed przyjściem tutaj?”, częściej niż nie, odpowiedzią było: „Piłka nożna”. Widać było, że oboje byli hardcorowymi kibicami. Ponieważ nie byli w stanie grać często, chcieli wykorzystywać najlepiej czas, kiedy grali – chcieli ćwiczyć przed wejściem do klasy. Wydaje się, że chcieli uprawiać sport, ale jednocześnie mieć lekcje śpiewu, więc zrobili tak, że przybywali do klasy tuż po treningu piłki nożnej bez przebierania się.

A: Więc byli ubrani w koszulki na lekcjach?
MYH: To prawda. Inne dzieci wracały do domu i przebierały się lub inni wracali w szkolnych mundurkach, ale tych dwóch – ponieważ byli długo na uboczu i kochali sport, ich mundurki albo koszulki zawsze wydawały się nieco poplamione błotem, gdy przychodzili do klasy (T/N: LMAO chciałabym to zobaczyć XD).

Następny jest Donghae. Donghae był pierwszym trainee, którego kiedykolwiek spotkałem w S.M.E., więc wywarł na mnie ogromne wrażenie. Zagłębię się w szczegóły zapoznania później, ale był naprawdę godny podziwu, ponadto pochodził z obszarów nadbrzeżnych i pracował bardzo ciężko. Donghae to zupełny dowcipniś i, co zadziwiające, trochę dosadny. Naprawdę sprawiał wrażenie bardzo „męskiego” (może dlatego, że jest z Jeolla-do? *śmiech*).
(T/N: Tak naprawdę niezbyt rozumiem jaki związek ma bycie dosadnym z Jeolla-do, nawet to wygooglowałam i pojawiły się przeróżne wyjaśnienia – jednak brzmi to trochę jakby chodziło o politykę i/lub uprzedzenia ._. nie wiem!)

I ostatni, ale nie mniej ważny, Leeteuk. Jest jednym z moich najcenniejszych uczniów. Przychodził do mnie porozmawiać o swoich problemach i obawach – nawet jeśli nie było to coś, z czym powinienem mu pomagać – wyciągałem go na drinka i wysłuchiwałem jego opowieści.

Sensei też potrzebuje przesłuchania?!

W rozrywkowych agencjach/firmach, są „trenerzy”, którzy uczą umiejętności aktorskich, śpiewu i tańca uczniów. Nie każdy tylko może zostać trenerem- musi być poddany gruntownemu przesłuchaniu, by stać się jednym z nich.

MYH: Pierwszy raz, gdy pojechałem do S.M.E. byłem na przesłuchaniu, jako jeden z trenerów. Aby zostać trenerem /wykładowcą trzeba poddać się przesłuchaniu. Myślę, że w czasie [kiedy byłem stażystą], byłem również taki sam? Nie jestem pewien jak to było wtedy, ale tutaj, w tej firmie, nawet w trakcie lekcji, zawsze było filmowanie kamerą. Około jednego miesiąca po przesłuchaniu, zostały ujawnione wyniki. Zdałem przesłuchanie, ale było też wielu innych, którzy mieli również test podczas przesłuchania.

A: Czy byłeś poproszony, aby przyjść na przesłuchanie?
MYH: To był przypadek, że dostałem wiadomość. Wiesz, kiedy uczysz wielu uczniów w różnych firmach / agencjach, masz tendencje do reklamowania własnego numeru. Wydaje mi się, że dostali mój numer w ten sposób.

Oczywiście agencje wybierają trenerów na podstawie ich zdolności i S.M. Entertainment nie robiło inaczej. Zamiast czerpać z wielu połączeń, wydaje się, że oni wybierali wiele osób na podstawie ich pasji do muzyki.

Jeśli chodzi o kryteria wyboru stażystów, jak wiadomo, mają dużo ludzi, którzy podobnie wybierają tylko jednego lub dwóch z tylu stażystów, proces jest więc bardzo podobny- wybierają tylko tych, którzy są naprawdę utalentowani i pracowici w tym co robią, więc agencja też wykonuje dużo pracy, aby znaleźć trenerów. Nie byłem jedynym trenerem w S.M.E. w tym czasie, było tez wielu innych trenerów.

Kiedy byłem w S.M. Entertainment, było około 4 trenerów śpiewu. Każdy z nas miał inne podejście i sposób nauczania naszych uczniów. W S.M.E. nie istnieje jeden sposób robienia rzeczy i typów ludzi i osobowości, które podczas pracy z nimi są bardzo różne. Spośród różnych ludzi, wytwórnia wybiera osobę która ich zdaniem jest najbardziej odpowiednia do tego zadania… hmmm, nie jestem pewnien, jakim sposobem wybrali mnie *śmiech*. Nawet wtedy, na samym początku, w trakcie przesłuchiwań by być trenerem w S.M.E., musiałem przynajmniej pójść i zobaczyć, gdzie oni mieli lekcje i dać im praktyczną lekcję, no nie?

W tym czasie, pierwszym stażystą jakiego poznałem w S.M.E. był nikt inny jak Donghae. On był jak dziecko, taki mały i taki słodki wtedy. Wziąłem Donghae do sali szkoleniowej i przez około 30 minut nasze relacje były filmowane w tej sali. Były czasy, kiedy myślałem „Może to jest dzięki Donghae, że zdobyłem pracę, tu w S.M.E.”, „Dla mnie, czuję, że mam szczególne relacje z Donghae.”

A: Ostatni raz w „Sekretach Dong Bang Shin Ki 2„, kiedy rozmawiałam z tobą, wspomniałeś o HeeChulu oraz to, że był studentem, który wywarł na tobie największe wrażenie.
MYH: Miał bardzo 4D charakter, nawet wtedy. Kiedykolwiek zadawałem pytania klasie potrafiłem mniej więcej ocenić typy odpowiedzi, które uzyskiwałem. Ale on był zupełnie inny w porównaniu do innych uczniów. On często dawał mi nieoczekiwane odpowiedzi przez większość czasu… *poci się* Odpowiedzi, które nie miały absolutnie nic wspólnego z moimi pytaniami… Kiedy szukałem czegoś lub o coś prosiłem ten dzieciak zawsze mówił i działał inaczej… w tamtym czasie, zamiast stwierdzić, że to ciekawe, z punktu widzenia nauczyciela, często go karciłem. Teraz, gdy o tym myślę, to było częścią uroku HeeChula.

Więc… mówiąc o Leeteuk’u… spotkałem go gdy miał zaledwie 20 lat, tak myślę? Gdy dorósł, wtedy po raz pierwszy wyszedłem z nim napić się do baru. Oczywiście, zrobiłem to w sekrecie, nikt z wytwórni o tym nie wiedział. Pytasz dlaczego? Nie mamy prawa zabierać od tak trainee na drinka, kiedy tylko mamy na to ochotę.

Jednakże, normalnie nie miałem za dużo czasu żeby z nim porozmawiać [podczas lekcji] i zawsze zajęcia kończyły się bardzo późno.

Chciałem chociaż jakoś mu pomóc, coś dla niego zrobić. Tak jak inni zawsze dawał z siebie wszystko, jednak w odróżnieniu od reszty trainee był już trochę starszy, więc naturalnym było dla niego żeby się nimi opiekować, prawda? Widząc, jak stara się im pomagać i jaki jest dla nich miły nawet, gdy sam nie czuł się za dobrze, zabrałem go do baru, do którego sam często chodziłem.

Będąc na pozycji jako „nauczyciel” ciężko jest dotrzeć do studentów, więc próbowałem z całych sił pokazać im moją „jaśniejszą”, mniej nauczycielską stronę osobowości.

Na przykład, weźmy taką rodzinę. Młodsze rodzeństwo zawsze podgląda zachowania tych starszych, prawda? Jeśli więc widzą, że starsze rodzeństwo jest zakłopotane lub zmartwione, sami zaczynają czuć się mniej pewni, czyż nie jest tak?

Spośród trainee Leeteuk był najstarszy, więc można by powiedzieć, że przeznaczonym mu było zostać dla nich „hyungiem”. Nawet jeśli zawsze miał uśmiech na ustach i był w promiennym nastroju, na pewno miał jakieś obawy czy kłopoty na swoich barkach. Nie urodził się w bogatej i dobrze prosperującej rodzinie; była raczej normalna i przeciętna.

Kiedy chodziłem z nim pić, to nawet wtedy można było wyczuć wokół niego atmosferę determinacji; „musi mi się udać”, jakby to było coś, co ciągle musi sobie przypominać i potwierdzać. To jest właśnie świadectwo, jak bardzo jest zdeterminowany i jak ciężko pracuje.

Jeśli będziemy szli w czasie po kolei, to teraz czas na debiut. Był trainee najdłużej, jednak to DBSK było zespołem, który zadebiutował wcześniej, prawda?

Leeteuk, który trenował, a później zaprzyjaźnił się z członkami DBSK, był w jeszcze gorszej sytuacji niż pozostali – mam na myśli, że musiał znów czekać jakiś czas na swoją kolej, włączając w to okres, który już zdążył przeczekać. Leeteuk był również trochę starszy od członków DBSK. Widok swoich dongsaeng’ów debiutujących przed nim musiało być dla niego psychicznie bardzo bolesnym przeżyciem.

Pomimo tego nigdy nie dał za wygraną. Nadal kontynuuje swoją pracę. Jest bardzo dobry w śpiewaniu.

Jest szalenie pracowity – nawet bez Super Junior ma wiele innych zajęć, czyż nie? Ta ciężka praca nie jest pożytkiem jedynie dla niego, ale dla całego zespołu.

On osobiście jest mężczyzną, który twardo trzyma się tego, co robi, więc nawet jeśli nie zadebiutowałby z Super Junior tylko z DBSK to nadal traktowałby swoje obowiązki bardzo poważnie.

★★★

CREDITS:
Translated to English by:
solitair @ sj-world.net / vorrei @ twitter.com
Translated to Polish by:
osiou /cirraa /evilkyuelf / elfishyhae
http://www.blueballoonspl.wordpress.com
PROSZĘ, JEŚLI COŚ KOPIUJESZ TO WRAZ Z „CREDITS”!

10 thoughts on “★Rozdział 2: część I

  1. Już jest ! Ale fajnie ^^ Nie mogłam się doczekać ;)
    Jaaa… rozwalają mnie jak o sobie mówią: ładny i uroczy. Haha. Kocham to ! Chciałabym usłyszeć jak jakiś chłopak mówi tak o drugim chłopaku u nas ^^
    Yesung dobrym dzieckiem ! Mnie też to rozwaliło ! :D
    Ooo Kochany Leeteuk..
    Szkoda, że moja nauczycielka nie zabiera mnie na drinka ^^ Heh :D
    Dziękuję za tłumaczenie < 333

  2. EunHyuk:D:D i Junsu:D:D:D
    „ich mundurki albo koszulki zawsze wydawały się nieco poplamione błotem” :D:D:D
    chciałam bym to zobaczyć:D:D:D

  3. Woow… odwaliłyście kawał dobrej roboty :D sporo tego tutaj… dzięki za tłumaczenie ^^

    Jestem ciekawa w którym momencie DongHae zaprzyjaźnił się z EunHyukiem skoro ten cały czas chodził z Junsu -3-

    1. W części z historiami było wspomniane, że za czasów trainee Donghae dzielił pokój z Eunhyukiem.

  4. Czy jest jakakolwiek szansa, że tłumaczenie będzie kontynuowane? A może można znaleźć gdzieś tłumaczenie angielskie?

    1. Szczerze wątpię, ta dziewczyna jako jedyna się podjęła tego tłumaczenia… jeśli kiedyś coś znajdziemy i będzie to wiarygodne źródło to od razu się tym zajmiemy. ;-)

Wypowiedz się...

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s